P27 · "นี่" ที่มืออยู่ กับ "โน่น" ที่ไกลลิบ ＋ กริยาเริ่มมีหน้า "เสร็จแล้ว"
หมายเหตุครู / ที่มา (นักเรียนข้ามได้)
สัมพันธ์กับ: Perry Lesson XXVII＝ SKT บทที่ 27 (นิยมสรรพนาม และ Past Participle，สรรพนามชี้เฉพาะ＋ Past Participle)。ครึ่งแรกของ W15。 ที่มาของเนื้อหา: Ruppel Ch.20 (ตาราง अयम्／इदम्-＋ Ch.39 (ตาราง असौ／अदस्-，ระบุชัดว่า 'ความถี่ต่ำ·ไว้ค้นเป็นหลัก')＋ Ch.8 (ระบบ ta-Participle)＋ Goldman §19.1 (ayam／asāu ความหมายตรงข้ามใกล้-ไกล)＋ §10.5–10.12 (ล้างมายาคติ PPP 'ไม่ใช่กรรมวาจก')＋ SKT §27.1–27.9 (ศัพท์ทางไวยากรณ์ภาษาไทย＋ -na ห้าประเภท)，เลข § ของ Perry รอตรวจ——บันทึกการเปรียบเทียบสี่แหล่งดู 260702-P13-P30-四源挖料。 หน่วยที่ 07 บทนี้ไม่มีต้นฉบับ จึงออกแบบเรื่องเล่าและการดำเนินชั้นเรียนเองโดยสี่มุมมอง (แบบเดียวกับ P20／P21／P26)；กริยาทั้งหมดวนกลับไปที่ P11。 จุดที่ตาราง SKT เล่ม 26–30 พังทลาย (เช่น ตาราง adas เพศกลาง) ไม่อ้างอิงต้นฉบับ (ระบุในหมายเหตุหัวเรื่อง เหมือนกรณี P16／P17／P26 ก่อนหน้า)；ย่อหน้ากฎที่อ่านได้ก็ตรวจสอบไขว้แล้ว。 ใจความหลักหนึ่งประโยค: 'โน่นนั่น' ในภาษาสันสกฤตมีสองแบบ——ใกล้ अयम् (อยู่แค่เอื้อมมือ)／ไกล असौ (อยู่สุดขอบฟ้า)เทียบกับ 'นี่／นั่น' ในภาษาจีนที่แบ่งแค่สองชั้น สันสกฤตแบ่งละเอียดกว่าอีกชั้น；วันนี้กริยาก็เริ่มมีหน้า "เสร็จแล้ว" (Participle -ta)บทนี้ขอแค่จำหน้าให้ได้ยังไม่ต้องท่องตารางทั้งหมด。 เส้นรอง (วินัยของความซื่อตรงต่อจุดยึด): สรรพนามชี้เฉพาะเป็นประเภทปิด ภาษาไทยไม่ยืมสักตัว(เหมือน tad／tvad ใน P19)——พอดีเป็นบทเรียนเรื่อง 'ประเภทปิดไม่ยืมออก' แบบตัวอย่างเป๊ะ；แต่วันนี้หน้า "เสร็จแล้ว" ทั้งสี่ตัวกลับมีซากดึกดำบรรพ์ในภาษาไทย(พุทธ／มุตตะ／ทิฏฐะ／หตะ)ซึ่งเป็นฝาแฝดร่วมรากเดียวกันกับคำนามนามธรรม -tiที่จะเรียนพรุ่งนี้。
"'นี่／นั่น' วันนี้ ภาษาสันสกฤตมีมากกว่าคุณอีกชั้น。ใกล้ที่เอื้อมถึงได้ เรียกว่า अयम् ayam；ไกลที่อยู่สุดขอบฟ้า ห่างเหิน เรียกว่า असौ asāu。ภาษาจีนมีแค่ 'นี่／นั่น' สองแบบ สันสกฤตแบ่งสามชั้น (ใกล้—ทั่วไป—ไกล)。
แล้วภาษาไทยล่ะ? ไม่ยืมสักตัว——สรรพนามเป็น 'ประเภทปิด' แต่ละภาษาโตขึ้นเอง ไม่ยืมข้ามภาษา (คุณเคยเห็น tad／tvad ใน P19 ก็ไม่มีตะขอภาษาไทยเหมือนกัน)。ดังนั้นจุดยึดครึ่งบทนี้คือ 'ค้นแล้วไม่พบตะขอ' ตัวมันเองก็คือความรู้。
แต่อีกครึ่งบทกลับตรงข้าม ตะขอเยอะจนล้น。 ท้ายกริยาแขวนตัว -ta ตัวเดียว ก็เกิดหน้า 'เสร็จแล้ว'——แล้วหน้า 'เสร็จแล้ว' พวกนี้ ภาษาไทยใช้ทุกวัน:
พุทธ ← बुद्ध buddha 'ผู้ตื่นแล้ว' (√budh ตื่น＋-ta)——พระพุทธเจ้าก็คือ 'ผู้ที่ตื่นขึ้นมาแล้ว' นั่นเอง。
มุตตะ／ในคำ วิมุตติ ที่มี มุกฺต ← मुक्त mukta 'ผู้หลุดพ้นแล้ว' (√muc ปล่อย＋-ta)——พจนานุกรมไทยแปลว่า 'ซึ่งพ้นแล้ว' ตรงกับความหมายของหน้า 'เสร็จแล้ว' ไม่ผิดเพี้ยน。
ทิฏฐะ ← दृष्ट dṛṣṭa 'ผู้ถูกเห็นแล้ว' (√dṛś เห็น＋-ta)——พจนานุกรมแปล 'อันบุคคลเห็นแล้ว'。
หตะ ← हत hata 'ผู้ถูกฆ่าแล้ว' (√han ตี＋-ta)。สี่ซากดึกดำบรรพ์นี้ ล้วนเป็นหลักฐานมีชีวิตของ 'กริยา＋-ta＝หน้าเสร็จแล้ว'。"
การเชื่อมเสียง Buddha ที่แตกน้ำแข็ง (บทนำสนุกๆ):
"ทำไม budh＋ta ไม่ออกเสียงเป็น \*budhta แต่กลายเป็น buddha? ในท้องคำสันสกฤตมีการเชื่อมเสียงเล็กๆ ซ่อนอยู่: พยัญชนะก้องมีลมหายใจไปชน t เสียง t ถูกกลืน ลมหายใจก็ย้ายไปข้างหลัง → dh＋t→ddh。ชื่อ 'พระพุทธเจ้า' ก็คือผลผลิตของกฎข้อนี้。เช่นเดียวกัน muc＋ta→mukta (c＋t→kt)、dṛś＋ta→dṛṣṭa (ś＋t→ṣṭ)。วันนี้แค่จำหน้าพวกนี้ให้ได้ไม่ต้องสะกดเอง——เรื่องสะกดไว้ฝึกในบทตกผลึก。"
บทนี้ไม่มีกฎ Decoder ใหม่ (คลังกฎปิดท้าย ทบทวนเป็นหลัก): สรรพนามชี้เฉพาะเป็นประเภทปิดไม่มีตะขอ；ซากดึกดำบรรพ์หน้า 'เสร็จแล้ว' -ta ทั้งหมดเดินตามกฎเก่า——พุทธ (b→พ สอนแล้ว＋ท้าย a หาย D1)、ทิฏฐะ (ṛ→ฤ B1＋ṣṭ→ฏฐ)、หตะ (h→ห＋t→ด C3＋ท้าย a ปรากฏ D5)、มุตตะ (E5 คู่รูปบาลี-สันสกฤต: เขียนแบบยกย่อง มุกฺต คงกลุ่มพยัญชนะ／บาลีกลืนเสียง มุตตะ kt→tt)ไม่มีรายการใหม่。สิ่งที่แท้จริงเป็น 'การถอดรหัส' วันนี้คือบทเรียนแยกแยะรูปคำ——-ta (หน้าเสร็จแล้ว) กับ -ti เป็นฝาแฝดร่วมราก——buddha↔buddhi、mukta↔mukti รากเดียวกัน การเชื่อมเสียงในท้องคำเดียวกัน เปลี่ยนแค่หาง。
(กริยาทั้งหมดวนกลับมาจาก P11: apaśyat／apṛcchat／avadat (เสียงเพิ่ม＋คำลงท้ายรอง)。คำนามหน้าเก่า: kumāra←P01、ṛṣi←P04、path←P26 (पथि ในหมวกที่ไหน วนกลับมา)、duḥkha←P04；วัตถุดิบใหม่มีแค่สรรพนามชี้เฉพาะสองตัว (अयम्／असौ) กับหน้าเสร็จแล้วสี่หน้า (buddha／mukta／dṛṣṭa／hata／gata จำหน้า) ＋ภูเขาลูกใหม่ parvata。หนึ่งประโยคหนึ่งจุดโฟกัส: ๑ ฉาก (วนกลับทั้งหมด)；๒ ใกล้ अयम् ปรากฏตัว＋คำถาม；๓ ใกล้ अयम् vs ไกล असौ เทียบในประโยคเดียวกัน (แก่นหลักของบทนี้)；๔ หน้าเสร็จแล้วทำหน้าที่ภาคแสดง——buddha／mukta／gata สามคำเป็นแกนหลักของประโยค ไม่มีกริยาจำกัดเลยแม้แต่ตัวเดียว。สนธิวนกลับทั้งหมด: ๑ पथ्यृषिम् (i→y, P04)；๒ कोऽयम्／कुमारोऽपृच्छत् (aḥ＋a→o '，P02)；๓ पर्वतो दूरे (aḥ＋เสียงก้อง→o，P02)／गुरुरवदत् (uḥ＋สระ→ur，P04 แบบเดียวกับ ṛṣir agnim)；๔ बुद्धोऽयम् (P02)／मुक्तश्च (aḥ＋c→aś c)／गतं दुःखम् (m→ṃ)。จุดทวงคืนแต่ละประโยค: ๑ path=บถ／ฤๅษี；๒ กุมาร／ปฤจฉา (ayam ตะขอย้อนกลับ·ประเภทปิดไม่มีคำร่วมเชื้อสาย)；๓ ฤๅษี／บรรพต (asau ตะขอย้อนกลับ·ไกลไม่มีคำร่วมเชื้อสาย การเทียบใกล้-ไกลเป็นจุดเด่น)；๔ พุทธ←buddha／มุตตะ←mukta／ทุกข์←duḥkha (gata ดูในคำประสม สวรรคต)。)
เส้นที่หนึ่ง: ใกล้ अयम् เทียบกับไกล असौ——'โน่นนั่น' ของสันสกฤตแบ่งสองชั้น。
"คุณเรียน सः／तत् (นั่น) มาแล้วใน P19。วันนี้สันสกฤตแบ่ง 'นั่น' ให้ละเอียดขึ้นอีก:
'นี่' ที่อยู่แค่เอื้อม अयम् (อยู่ตรงหน้า เอื้อมถึงได้ ก็ใช้เป็นคำชี้ทั่วไปด้วย)——ความถี่สูง ใช้ทุกวัน。
'นั่น' ที่ไกลลิบ असौ (อยู่ไกล ห่างเหิน มีระยะห่างทางใจ)——Goldman บอกว่ามันคือ 'นั่นที่มีความห่างเหิน'。
เรียงกันสามระดับ: ใกล้ अयम् — ทั่วไป सः — ไกล असौ。ประโยค ๓ ในเรื่องเล่า 'ฤๅษีท่านนี้ (ใกล้)／ภูเขาลูกนั้น (ไกล)' ก็คือการสาธิตของชั้นนี้แบบสดๆ。"
ตาราง अयम्／इदम्- (ตัดตอน·จำรูป, Ruppel Ch.20＋Goldman §19.1，รอตรวจกับ Heritage)
| ปุงลิงค์เอกพจน์ | นปุงสกลิงค์เอกพจน์ | สตรีลิงค์เอกพจน์ | ปุงลิงค์พหูพจน์ | |
|---|---|---|---|---|
| ปฐมา | अयम् ayam | इदम् idam | इयम् iyam | इमे ime |
| ทุติยา | इमम् imam | इदम् idam | इमाम् imām | इमान् imān |
| ตติยา | अनेन anena | अनया anayā | एभिः ebhiḥ | |
| ษษฐี | अस्य asya | अस्याः asyāḥ | एषाम् eṣām | |
| สัตตมี | अस्मिन् asmin | अस्याम् asyām | एषु eṣu |
"พบข้อค้นพบว่าหมวก अयम् ขี้เกียจ: นอกจากปฐมา／ทุติยา แทบทุกหมวกก็คือหมวกตระกูล तद् ของคุณใน P19 ที่ตัด t- หน้าออก——tasya→asya、tasmin→asmin、teṣām→eṣām、teṣu→eṣu。จำตระกูล तद् ได้ก็จำ अयम् ได้ครึ่งค่อนแล้ว(ข้อยกเว้นเล็กๆ ฟังให้ชินก็พอ: ตติยา अनेन／अनया มี an- นำหน้า พหูพจน์ตติยา एभिः ไม่ใช่ \*ऐः)。
นิสัยแปลกของปฐมา／ทุติยาเอกพจน์: अयम्／इदम्／इयम् ทั้งสามเพศ ทุติยา इमम्／इदम्／इमाम्——ลงท้ายด้วย -am ทั้งหมด ดูคล้ายทุติยาต้องแยกให้ออกว่าเป็นปฐมาหรือทุติยา。"
ตาราง असौ／अदस्- (ตัดตอน·แบบไว้ค้น, Ruppel Ch.39＋Goldman §19.1)
| ปุงลิงค์เอกพจน์ | นปุงสกลิงค์เอกพจน์ | ปุงลิงค์พหูพจน์ | |
|---|---|---|---|
| ปฐมา | असौ asāu | अदः adaḥ | अमी amī |
| ทุติยา | अमुम् amum | अदः adaḥ | अमून् amūn |
| ตติยา | अमुना amunā | अमीभिः amībhiḥ | |
| ษษฐี | अमुष्य amuṣya | अमीषाम् amīṣām | |
| สัตตมี | अमुष्मिन् amuṣmin | अमीषु amīṣu |
"असौ เป็นแบบไว้ค้น (Ruppel บอกชัดว่าความถี่ต่ำ ใช้หลักๆ ตอนเปิดหนังสือค้น)。วิธีจำแบบประหยัดแรง: จำปฐมา असौ／ทุติยา अमुम् ก่อน แล้วจำคาถา 'ในก้านมี अमु／अमी ก็คือมันแหละ' ที่เหลือก็เทียบเอา。ไกลก็ใช้น้อยอยู่แล้ว จำได้ก็พอ。"
เส้นที่สอง: หน้าเสร็จแล้วของกริยา——จำหน้า -ta。
"ท้ายกริยาแขวน -ta (รากคำผอมลงก่อน) ก็เกิดหน้าเสร็จแล้ว——แต่หน้านี้จะมีสองสีหน้า (Goldman เน้นเป็นพิเศษ อย่าให้ชื่อหลอก):
กริยาแบบมีกรรม (ตี มอง ปล่อย) → หน้าเสร็จแล้วคือ 'ถูก…แล้ว': हत hata 'ถูกฆ่าแล้ว' (√han)、दृष्ट dṛṣṭa 'ถูกเห็นแล้ว' (√dṛś)、मुक्त mukta 'ถูกปล่อยแล้ว' (√muc)。ใครทำ? ใช้หมวกเครื่องมือ (instrumental) บอกคนลงมือ。
กริยาแบบไม่มีกรรม (ไป กลายเป็น) → หน้าเสร็จแล้วคือ '…แล้ว': गत gata 'ไปแล้ว' (√gam)——ไม่ใช่ 'ถูกไป'! ภาษาไทย สวรรคต svargagata 'ไปสวรรค์แล้ว' (คำราชาศัพท์ในคำไว้อาลัย) ก็คือซากดึกดำบรรพ์ของหน้า 'แล้ว' ที่ยังมีชีวิตอยู่。"
▸ ล้างมายาคติ (Goldman ชี้ในคำนำ): ชื่อทางไวยากรณ์ที่หนังสือตั้งให้หน้านี้ จริงๆ แล้วไม่ตรงกับชื่อ——มีแต่ 'กริยาที่มีกรรม' เท่านั้นที่แท้จริงเป็น 'ถูก…แล้ว' อย่าง gata คือ 'ไปแล้ว' (ไปเอง ไม่ใช่ถูกไป) และไม่จำเป็นต้องหมายถึงอดีต (จุดสำคัญอยู่ที่ 'เสร็จสมบูรณ์แล้ว' ไม่ใช่ 'เกิดขึ้นเมื่อวาน')。หน้านักเรียนสรุปเป็นประโยคเดียว: "หน้าเสร็จแล้ว——มีกรรม 'ถูก…แล้ว'／ไม่มีกรรม '…แล้ว' อย่าให้ชื่อหลอกคุณ"。
สามการใช้ของหน้าเสร็จแล้ว: (1) แปะข้างคำนามขยายมัน (เปลี่ยนหมวกตามคำนาม)；(2) ทำหน้าที่เป็นคำนามเอง (เช่น datta 'สิ่งที่ให้แล้ว')；(3) แทนกริยา ค้ำประโยคทั้งประโยค——ประโยค ๔ 'buddho 'yam, gataṃ duḥkham' ทั้งประโยคค้ำด้วยหน้าเสร็จแล้วล้วนๆ ไม่มีกริยาจริงจังสักตัว。
ตารางจำหน้าเสร็จแล้ว (ตารางหลักของบทนี้——จำรูปไม่สร้างรูป รอตรวจกับ Heritage)
| หน้าเสร็จแล้ว | รากคำ | การเชื่อมเสียงในท้องคำ | ความหมาย | ซากดึกดำบรรพ์ในภาษาไทย |
|---|---|---|---|---|
| बुद्ध buddha | √budh ตื่น | dh＋t→ddh | ตื่นแล้ว (สำเร็จ) | พุทธ |
| मुक्त mukta | √muc ปล่อย | c＋t→kt | ถูกปล่อยแล้ว | มุตตะ／มุกฺต |
| दृष्ट dṛṣṭa | √dṛś เห็น | ś＋t→ṣṭ | ถูกเห็นแล้ว | ทิฏฐะ |
| हत hata | √han ตี | รากคำ n หายไป | ถูกฆ่าแล้ว | หตะ |
| गत gata | √gam ไป | รากคำ m หายไป | ไปแล้ว (ไปเอง ไม่ใช่ถูกไป) | (คำประสม สวรรคต) |
ตัวต่อ (ใช้ก่อน วิเคราะห์ทีหลัง——ชุดบทนี้): शान्तिः śāntiḥ (สงบ·สันติ)。
"คุณอาจเคยได้ยิน oṃ śāntiḥ。มันคือคำที่สร้างจาก √śam (สงบ)＋-ti เป็น'ชื่อของสภาวะ'——เป็นฝาแฝดร่วมรากเดียวกันกับหน้าเสร็จแล้ว -ta วันนี้——อีกสาขาหนึ่ง: -ta ให้หน้าเสร็จแล้ว、-ti ให้ชื่อ。ภาษาไทย สันติ (ความสงบ) ก็คือมันเอง。บทหน้าจะขึ้นทะเบียนบ้านให้อย่างเป็นทางการ วันนี้ใช้ก่อนวิเคราะห์ทีหลัง。"
TPRS ปิดท้าย: "เด็กชายเห็นใครที่ไหน? คำถาม 'ท่านนี้ (ใกล้)' ใช้คำไหน? ครูพูด 'ภูเขาลูกนั้น (ไกล)' ใช้คำไหน? หน้าเสร็จแล้วสามหน้าของฤๅษีคืออะไรบ้าง?"——นักเรียนตอบด้วย अयम्／असौ กับ buddha／mukta／gata ท่องพร้อมกัน ๔ ประโยคเวอร์ชันสนธิ。
- "สามชั้นใกล้ไกล: ใกล้ अयम् ('นี่'·อยู่ตรงหน้า)／ทั่วไป सः ('นั่น'·P19)／ไกล असौ ('นั่น'·ไกลห่างเหิน)——ละเอียดกว่าภาษาจีนอีกชั้น。"
- "หมวก अयम् ขี้เกียจ: นอกจากปฐมา／ทุติยาแล้ว ≈ ตระกูล तद् ตัด t- ออก (tasya→asya、tasmin→asmin、teṣām→eṣām)；ปฐมา／ทุติยาเอกพจน์ลงท้ายด้วย -am ต้องแยกให้ชัด。"
- "หน้าเสร็จแล้ว (-ta): รากคำ＋-ta＝'…แล้ว'。กริยามีกรรม→'ถูก…แล้ว' (हत ถูกฆ่า)、กริยาไม่มีกรรม→'…แล้ว' (गत ไปแล้ว，ไม่ใช่ถูกไป)；คนลงมือใช้หมวกเครื่องมือ。"
- "หน้าเสร็จแล้ว (-ta) ↔ -ti ฝาแฝดร่วมราก: buddha (พุทธ)↔buddhi、mukta (มุกฺต)↔mukti (มุตติ)——รากเดียวกัน การเชื่อมเสียงในท้องคำเดียวกัน เปลี่ยนแค่หาง。"
เรื่องเล่าสี่ประโยคสองเวอร์ชัน；ชิ้นเปรียบเทียบใกล้-ไกล: अयम्↔असौ (อยู่แค่เอื้อม vs ไกลลิบ ชิ้นเปรียบเทียบขั้นต่ำสุด)； ชิ้นตัด t- ของ तद्: तस्य↔अस्य／तस्मिन्↔अस्मिन्／तेषु↔एषु (วนกลับ P19 จำหน้าใหม่)； การเชื่อมเสียงในท้องคำ Buddha สามตัวอย่างอ่านช้า: budh＋ta→buddha (dh＋t→ddh)／muc＋ta→mukta (c＋t→kt)／dṛś＋ta→dṛṣṭa (ś＋t→ṣṭ)； อ่านคู่ฝาแฝดร่วมราก: बुद्ध↔बुद्धि (หน้าเสร็จแล้ว vs ชื่อ)／मुक्त↔मुक्ति (แบบเดียวกัน)； ชิ้นสนธิ: कोऽयम्／कुमारोऽपृच्छत् (P02)／पथ्यृषिम् (P04)／गुरुरवदत् (uḥ→ur，P04)／मुक्तश्च (aḥ＋c→aś)／गतं दुःखम् (m→ṃ) เรียงคู่กัน。
(คำสำหรับครู: ตาราง adas เพศกลาง／สตรีลิงค์เต็ม (SKT §27.3 ตารางพังทลาย เก็บไว้รอบทตกผลึก)；สรรพนาม ena- (SKT §27.4 การชี้ซ้ำแบบไม่เน้นเสียงเมื่ออยู่ติดกับ esa／ayam ก่อนหน้า ไม่มีปฐมา——เกินภาระบทนี้ บทหลังเสริม)；คำลงท้าย PPP -na ห้าประเภท (SKT §27.9: pīna／kīrṇa／bhagna／bhinna／tūrṇa——บทนี้สอนแค่สาย -ta อย่างเดียว สาย -na ไว้บทหลัง)；causative／Class X ทำเป็น -ita (पातित pātita)。คำศัพท์ SKT §27 ไว้ถอดรหัสวนกลับ (ยังไม่เข้าเรื่องเล่า ล้วนเป็นคำในตาราง SKT ไม่ใช่ CSV ของเราตรวจทีละคำ): muktā ไข่มุก (มุกดา——แยกแยะการปลอมตัว: เป็นคำนามสตรีลิงค์ 'ที่ถูกปล่อยจากเปลือกแล้ว' ต่อยอดมา ไม่ใช่ mukta PPP เอง)／vivāha งานแต่งงาน (วิวาห์)／vyādhi โรค (พยาธิ)／rākṣasa ยักษ์ (รากษส)／hīna ละแล้ว·ต่ำ (หีน／หิน，PPP ของ √hā)／brahmacarya พรหมจรรย์／madhuparka น้ำผึ้งผสม。dṛṣṭi เห็น·ทฤษฎี (ทฤษฎี)＝ คำนามนามธรรม -ti ไม่ใช่ dṛṣṭa PPP——เป็นตัวอย่างแสดง -ta／-ti ฝาแฝดพอดี。)
สรรพนามชี้เฉพาะรวมเข้า ตารางสรรพนามรวม (บทตกผลึกหก รวม tad／tvad／mad ตระกูล): अयम्／असौ เป็นหัวและท้ายของสามแถว 'ใกล้—ทั่วไป—ไกล' ขึ้นทะเบียนบ้านให้ (ทวิพจน์ इमौ／अमू กับสตรีลิงค์เต็มชุด、ตาราง adas เพศกลาง จัดวางไว้ด้วยกัน ใช้ตารางระบุรูปแบบพาสซีฟ: ให้รูปจำการก·พจน์ ไม่ต้องท่องจำ)。PPP (-ta Participle) เปิดเป็นเส้นใหม่——มันไม่ใช่การผันคำนาม แต่เป็นระบบ Participle ของกริยา——ต่อไปในการอ่าน 'หน้าเสร็จแล้วทำหน้าที่ภาคแสดง ไม่มีกริยาจำกัด' จะเป็นเรื่องปกติ บทนี้แค่หว่านเมล็ดจำหน้า——ห้าสาขา -na กับ causative -ita、หมวกเครื่องมือของผู้ลงมือแบบเต็มรูปไว้ให้บทตกผลึก Participle／ไวยากรณ์ต่อไปขยายความ。ฝาแฝดร่วมรากของ Participle -ta กับคำนามนามธรรม -ti เป็นสะพานสู่บทหน้า (i-หน้าสตรีลิงค์ śānti／mukti)。